Aracını gerecini motorunu,

Gözünü kulağını uydusunu,

Sevdiğimin teknolojisi be...

Dünya parmağımın ucunda dönüyor

Dönüyor dönüyor dönüyor,

Tık Amerika tık Çin karşımda

Duruyor duruyor duruyor.

Tuşla tuşla tuşla,

Parmakla.

Tuştuş tıktık tuştuş tıktık,

Otomatik hayata apıştık.

Bir tuş şıngır mıngır paralar,

Bir parmak aşkın sesi kulakta,

Hey gidinin teknolojisi be 

Masaj bile yapıyor ayakta.

Tuşla tuşla tuşla,

Parmakla.

Tuştuş tıktık tuştuş tıktık,

Otomatik hayata yakıştık.

Bir parmak bir tuş bir parmak,

Kalmadı alemde hiç ahmak.

Bir parmak hop yirminci kat,

Mübarek parmak değil tokmak.

Kaynak: Belirsiz 

İlk postumu benim için çok değerli olan bir kişi için yazmak istedim, Oruç Aruoba. O kadar yalın ve içten ki okurken kitabın sadece sizin için yazıldığı duygusuna kapılıp dehşete düşersiniz... 

"Özlediğin, gidip göremediğindir; ama, gidip görmek istediğin

özlem, gidip görememendir; ama gidip görmek istemen

özlediğin, gidip görmek istediğin ama gidip göremediğin

özlem, gidip görmek istemen- ama, gidememen, görememen; gene de, istemen"

------------------------------------------------------------------------

"Yaşamın, seni ulaşman gereken düzeyin altında tutmaya çalışan eğilimlerle (bu arada kendininkilerle de) savaşmakla geçecek. Bu yüzden de, ulaşman gereken düzeye ulaşamayacaksın; yani, başarılı olacak o eğilimler, sonunda. Zaten, belki, istedikleri de budur: Senin, onlarla savaşmak yüzünden, ulaşman gereken düzeyin altında kalman... Ama savaşacaksın, gene de sonuç her iki durumda da aynı olmayacak mı zaten? Sen, zaten, ulaşman gereken düzeyin altında kalmayacak mısın ki? Ama, savaşırsan, en azından (nereye gelebilirsen) geldiğin düzeye savaşarak gelmiş olacaksın... Bu da boşuna olmayacak!"

BAŞKA

Tam yatmasın aklın hiçbir şeye
Kim bilir neler çıkar karşına yarın
Bu karanlıktan başka bir karanlık
Bu sabahtan başka bir sabah

Ömer Hayyam